Dzień dobry, nazywam się Marcin Lis i zapraszam do wysłuchania kolejnego odcinka podcastu What The Fox Says.
W tym odcinku, tradycyjnie już jak to w ostatnich odcinkach, trochę o AI, ale tym razem z trochę innej strony.
Trochę o firmie Tauron i jej strategii dla Śląska.
O chińskiej firmie Chuwi, która, powiedzmy to tak delikatnie, koloruje niektóre specyfikacje w swoich laptopach.
Ale to wszystko będzie do usłyszenia.
Zapraszam do wysłuchania odcinka.
Na start historia o tym, jak przez pomyłkę AI można trafić do więzienia.
Pewna kobieta z Tennessee twierdzi, że próbuje odbudować swoje życie po tym, jak pomyłka w identyfikacji dokonana przez system rozpoznawania twarzy oparty o system sztucznej inteligencji powiązała ją ze śledztwem w sprawie oszustwa bankowego w Dakocie Północnej.
Według systemu informacyjnego Inforum z południowo-wschodniej Dekoty 50-letnia Angela Lips spędziła prawie 6 miesięcy w więzieniu po tym, jak policja z Fargo zidentyfikowała ją jako podejrzaną w zorganizowanej sprawie oszustwa bankowego, a dokonała tego za pomocą oprogramowania do rozpoznawania twarzy.
Lips powiedziała portalowi, że nigdy nie była w Dekocie Północnej i nigdy nie popełniła żadnego przestępstwa.
Powiedziała też,
że większość swojego życia spędziła w północnośrodkowym Tennessee oraz nigdy nie leciała samolotem, przynajmniej do momentu, dopóki władze nie przetransportowały jej w zeszłym roku do Dakoty Północnej, gdzie miała stanąć przed sądem.
W lipcu amerykańscy funkcjonariusze aresztowali ją w jej domu w Tennessee, gdy opiekowała się czwórką dzieci.
Zaznała, że została zabrana pod groźbą broni i osadzona w więzieniu okręgowym jako zbieg z Dakoty Północnej.
Jak powiedziała w wywiadzie, nigdy nie była w Dokocji Północnej i nie zna nikogo pochodzącego z Dokoty Północnej.
Co ciekawe, przebywała w więzieniu w Tennessee przez prawie 4 miesiące bez możliwości wpłacenia kaucji, oczekując na ekstradycję do kolejnego stanu.
Postawiono jej 4 zarzuty nieuprawnionego wykorzystania danych osobowych i 4 zarzuty kradzieży.
Jak wynika z akt policyjnych, detektywi, którzy badali przypadki oszustw bankowych w kwietniu i maju 2025 roku, przejrzeli nagrania z monitoringu, na którym widać było kobietę posługującą się fałszywym identyfikatorem wojskowym armii USA,
w celu wypłacenia dziesiątek tysięcy dolarów.
Funkcjonariusze rzekomo użyli oprogramowania do rozpoznawania twarzy, po czym Lips została zidentyfikowana jako podejrzana.
Jeden z detektywów podobno napisał w dokumentach sądowych, że Lips wydawała się pasować do podejrzanej na podstawie rysów twarzy, budowy ciała i fryzury.
Lips powiedziała, że nikt z policji w Fargo nie kontaktował się z nią przed aresztowaniem.
Według Inforum, władze Dakoty Północnej nie przywiozły Lips z Tennessee aż do końca października, czyli przez 108 dni po jej aresztowaniu.
Dopiero po tym czasie stawiła się w sądzie w Dakocie Północnej.
Jej prawnik powiedział, jeżeli dysponujecie tylko narzędziem do rozpoznawania twarzy, to może warto byłoby zbadać sprawę nieco dokładniej.
Koniec końców Lips została zwolniona w Wigilię po tym, jak jej prawnik uzyskał jej wyciągi bankowe i przedstawiła jej śledczym.
Z wyciągów wynikało, że Lips w czasie, kiedy oszustwo miało miejsce w Fargo przebywała ponad 1900 km dalej w Tennessee.
Lips twierdzi nawet, że policja Fargo nie pokryła kosztów jej podróży do domu i zostawiła ją bez pomocy.
Dopiero lokalni obrońcy pomogli w znalezieniu pokoju hotelowego i zapewnieniu wyżywienia w Wigilię i Boże Narodzenie, a lokalna organizacja non-profit pomogła jej wrócić do Tennessee.
Pani Lips wróciła już do domu, ale przyznaje, że to doświadczenie miało długotrwałe konsekwencje.
Siedząc w więzieniu była bez możliwości płacenia rachunków, przez co straciła dom, samochód i psa.
A okazuje się, że przynajmniej według niej nikt z policji Fargo jej nawet nie przeprosił.
Nie jest to pierwszy przypadek błędu sztucznej inteligencji, która wskazała niewłaściwego podejrzanego.
W październiku zeszłego roku system sztucznej inteligencji pomylił torbę z chipsami Doritos, należącą do ucznia liceum w Baltimore.
Pomylił tą torbę z bronią palną i zaalarmował lokalną policję, informując, że uczeń jest uzbrojony.
W efekcie uczeń, który sobie siedział z przyjaciółmi przed liceum, został otoczony przez uzbrojonych policjantów, którzy kazali mu uklęknąć, założyli mu kajdanki i przeszukali go, po czym niczego nie znaleźli.
Innym przykładem jest przykład z tego roku, z Wielkiej Brytanii, gdzie policja aresztowała człowieka za włamanie do miejsca, w którym wcześniej nigdy nie był, po tym jak oprogramowanie skanujące twarz pomyliło go z inną osobą.
Władze wykorzystały oprogramowanie do automatycznego rozpoznawania twarzy, które powiązało go z nagraniem podejrzanego o włamanie warte 3000 funtów dokonane jedyne 160 kilometrów dalej.
Tak więc wynika z tego prosta sprawa.
Wykorzystanie systemów takich jak rozpoznawanie twarzy, czy to opartych na AI, czy nie, obojętne.
Może być pomocą dla policji, ale nigdy nie powinno być jedynym dowodem w sprawie, bo nie jest to 100% skuteczność, nie ma tutaj nigdy 100% pewności, więc tak naprawdę moim zdaniem to jest czysta kwestia lenistwa policjantów.
którzy po prostu dostali matcha, czyli zgodność według oprogramowania i uznali, że z głowy, dobra, odfajkowany, nic więcej nie musimy robić.
A tak naprawdę dopiero w tym momencie powinna zacząć się ich poważna praca.
Powinni ręcznie sprawdzić, jak wygląda dana osoba, czy rzeczywiście jest ona podobna do osoby poszukiwanej, gdzie była w danym momencie, z kim.
co robiła.
Ewentualnie, jeżeli dalej coś podejrzewają, to wtedy można zatrzymać taką osobę, ale po to, żeby poprosić ją o wyjaśnienia, o jakieś alibi na ten czas, a nie po prostu w ciemno aresztować, bo system rozpoznawania twarzy stwierdził, że to jest ta osoba i koniec.
Nic więcej nie robimy, jesteśmy zadowoleni z siebie.
Bo w ten sposób nie widzę dużych szans na łapanie prawdziwych przestępców.
W odcinku 16 tego sezonu mówiłem m.in. o firmie Palantir i ich przygodach w Szwajcarii, o tym jak próbowali cisnąć swój produkt wszędzie, gdzie się tylko dało.
Dziś troszkę więcej o tym, czym sam Palantir jest i co można z jego pomocą zrobić, a przynajmniej co może zrobić wojsko z pomocą Palantira.
Magazyn Wired przeanalizował dema oprogramowania Palantir, a także publiczną dokumentację i zapisy Pentagonu, które łącznie dają najjaśniejszy dotąd obraz tego, jak amerykańscy wojskowi mogą wykorzystywać chatboty oparte o AI, w tym m.in. jakie rodzaje zapytań są im przekazywane, jakich danych używają do generowania odpowiedzi oraz jakie rekomendacje te chatboty przekazują jako feedback analitykom.
Według źródła Wired, zaznaczonego ze sprawą, wojskowi używają CLOD-a do przeszukiwania dużych ilości danych wyjadowczych.
Palantir sprzedaje Pentagonowi wiele narzędzi programowych, w których można przeprowadzać takie analizy, ale firma nigdy publicznie nie powiedziała, które z tych systemów korzystają, z jakiego backendu.
czyli czy jest to np. Cloud, czy OpenAI, czy podobnie.
Od 2017 roku Palantir jest głównym wykonawcą projektu MAVEN, znanego również jako Algorithmic Warfare Cross-Functional Team.
Jest to inicjatywa Departamentu Obrony, mająca na celu wdrożenie sztucznej inteligencji w warunkach wojny.
Na potrzeby projektu Palantir opracował produkt znany jako MAVEN Smart System, czasami nazywany po prostu MAVEN.
MAVEN jest zarządzany przez Narodową Agencję Wywiadu Geoprzestrzennego USA, czyli National Geospatial Intelligence Agency.
Jest to organ rządowy odpowiedzialny za gromadzenie i analizę danych satelitarnych.
Dostęp do systemu MAVEN mają agencje wojskowe, w tym m.in. wojska lądowe, siły powietrzne, amerykańskie siły kosmiczne, marynarka wojenna, korpus piechoty morskiej, Centralne Dowództwo Stanów Zjednoczonych, które np. nadzoruje operacje wojskowe aktualnie w Iranie,
Generalnie można uznać, że MAVEN jest wdrażany w całym Departamencie Obrony.
Zgodnie z publicznymi ocenami MAVENa, które zostały opublikowane przez wojsko, narzędzie to może stosować algorytmy widzenia komputerowego, czyli obrabiać obrazy wykonane przez tzw. zasoby kosmiczne, czyli np. satelity.
a także automatycznie wykrywać obiekty, które mogą być wrogimi systemami na tych zdjęciach.
Demo systemu Maven, które zostało zaprezentowane podczas prezentacji na jednej z konferencji, pokazuje jak narzędzie odróżnia ludzi od samochodów.
Innymi funkcjami Mavena są takie rozwiązania jak np. wizualizacja potencjalnych celów oraz wyznaczanie celów do bombardowania czy to naziemnego czy powietrznego, czyli czy przez samoloty czy artylerię.
Według tego DEMA narzędzie o nazwie AI Asset Tracking Recommender może proponować, które bombowce lub amunicja powinny zostać przypisane do poszczególnych celów.
MAVEN ułatwia również przesyłane danych wywiadowczych o celach i raportach o sytuacji wroga między oficerami wojskowymi.
Palantir sprzedał również armii amerykańskiej inną platformę wywiadowczą o nazwie Army Intelligence Data Platform.
Firma poinformowała, że ta platforma integruje dane z Mavena i co najmniej czterech innych systemów rządowych.
Publicznie dostępne informacje na temat tej platformy są bardzo skąpe, ale oceny wojskowe opisują to narzędzie jako zdolne do przygotowania danych wywiadowczych przed operacjami wojskowymi, a także graficznego przedstawiania pozycji wojsk i broni.
Częścią tej platformy jest też narzędzie o nazwie Dossier, które podobno służy do opracowywania bieżących szacunków wywiadowczych, czyli często aktualizowanego zbioru informacji z pola bitwy, poprzedzającego ostateczne podsumowanie danych wywiadowczych.
Ciekawe jest to, że zarówno New York Times, jak i The Washington Post donosiły, że Maven opiera się na technologii sztucznej inteligencji firmy Antropic.
Jednakże nikt w sposób niezależny nie był w stanie zweryfikować czy potwierdzić tych twierdzeń.
Chociaż sam Palantir nie ujawnił bezpośrednio, które z systemów Pentagonu mogą wdrożyć Cloda, podostępnił pewne informacje na temat możliwości integracji chatbota z nimi.
Palantir zasugerował to w swoim komunikacie prasowym z listopada 2024 roku, ogłaszając partnerstwo wojskowe wywiadowcze z firmą Antropic i zauważając w nim, że Clod stał się dostępny w ramach Platformy Sztucznej Inteligencji, jednej ze stosunkowo nowych ofert komencyjnych Palantiru.
Platforma sztucznej inteligencji, czyli Artificial Intelligence Platform, w skrócie AIP, nie jest samodzielną platformą w takim rozumieniu.
Jest to raczej aplikacja, z której można korzystać w ramach istniejącego gotowego systemu.
Oprócz możliwości automatyzacji niektórych zadań, AIP oferuje użytkownikom chatbota określonego przez firmę mianem asystenta AIP lub agenta AIP, który może odpowiadać na pytanie lub wykonywać zadania w ramach większego systemu.
Asystenci AIP są napędzani przez zewnętrzne, rozbudowane modele językowe firm właśnie takich jak Antropic, Google czy Meta, a klienci mogą wybrać, z których z nich chcą korzystać, a także jakie treningowe dane model będzie czerpał lub wykorzystywał do generowania odpowiedzi.
Ta ostatnia funkcja może być szczególnie cenna właśnie w kontekście czy to wywiadu, czy bezpieczeństwa narodowego, gdzie dane często są tajne.
Jedna z prezentacji demonstracyjnych Palantil, która została wydana w 2023 roku, pokazuje jak asystent EIP może pomóc operatorowi wojskowemu odpowiedzialnemu za monitorowanie aktywności w Europie Wschodniej w zaplanowaniu i wydaniu rozkazu ataku naziemnego na kilka czołgów przez prostą interakcję z chatbotem.
Cały proces rozpoczyna się od wysłania przez asystenta AIP automatycznego alertu o potencjalnie nietypowej aktywności wroga wykrytej poprzez przetwarzanie AI obrazów radarowych.
W tym przypadku chodzi o to, że algorytm widzenia komputerowego, a nie jakiś duży model językowy,
Wykrył nietypową aktywność, więc asystent AIP pomaga analitykowi w interpretacji odkrycia i podjęciu decyzji co dalej.
Choć sam chatbot nie sugeruje bezpośrednio celu, to pomagając analitykowi w działaniu na podstawie informacji może potencjalnie odegrać rolę w przekształceniu podejrzanej obserwacji w cel.
Na przykład w tym demo było widać...
że użytkownik pyta, jaka wroga jednostka znajduje się w rejonie, a asystent AIP odpowiada, że prawdopodobnie jest to batalion pancerny na podstawie wzoru sprzętu.
Taka odpowiedź skłania analityka do zlecenia wysłania drona MQ-9 Reaper w celu zbadania terenu.
Następnie prosi on asystenta o wygenerowanie trzech planów działania w celu namierzenia tego wrogiego sprzętu, a po chwili asystent sugeruje zaatakowanie jednostki albo zasobem powietrznym, albo artylerią dalekiego zasięgu lub zespołem taktycznym.
Użytkownik wtedy prosi asystenta o przesłanie tych opcji do dowódcy, który tutaj akurat w przypadku tej demonstracji był fikcyjnym dowódcą, który wybrał zespół taktyczny dla potrzeb demonstracji.
Następne kroki następują naprawdę szybko.
Analityk prosi asystenta o przeanalizowanie pola bitwy, następnie prosi go o wygenerowanie trasy dla żołnierzy, a na koniec przypisanie zakłucaczy do sabotażu ich sprzętu komunikacyjnego.
W ciągu kilku sekund analityk dokonuje ostatecznego przeglądu planu bitwy i nakazuje żołnierzy mobilizację.
W tym demonstracyjnym scenariuszu krok byłby głosem asystenta AIP i logiką, której używa on do generowania odpowiedzi.
Inne prezentacje platformy AIP pokazują, jak użytkownicy wchodzą w interakcje z dużymi modelami językowymi w podobny sposób.
Na przykład Palantir na swoim blogu szczegółowo opisał, jak NATO, jako klient Maven Smart Systems, mogłoby wykorzystać agenta AIP w narzędziu.
Na tym blogu widać na jednej z grafik, jak zewnętrzny wykonawca usług obronnych może wybierać spośród kilku wbudowanych modeli sztucznej inteligencji Palantira, w tym różnych wersji ChatGPT od OpenAI, LAMA firmy Meta, czy też właśnie CLOD.
Inny przykład pokazuje, jak system mógłby pomóc w interpretacji obrazów satelitarnych.
Na tym przykładzie analityk wybiera trzy wykryte cysterny na mapie, ładuje je do interfejsu czata AIP i prosi go o zinterpretowanie obrazów i zaproponowanie dalszych opcji działania.
Warto wspomnieć, że nie musimy mieć dedykowanego narzędzia od firmy Palantir, żeby wykorzystać AI np. przez wojsko do tworzenia analiz wywiadowczych.
W czerwcu 2025 roku odbyła się prezentacja prezentowana przez dyrektora sektora publicznego w firmie Antropic, która pokazała jak korporacyjna wersja Cloda może zostać wykorzystywana do generowania zaawansowanych raportów na temat rzeczywistego ataku dronów na Ukrainę nazywanego operacją pajęczą sieci.
W demonstracji Clod opierał się wyłącznie na publicznie dostępnych informacjach.
Zaznaczono jednak, że dzięki współpracy z firmą Palantir rząd federalny mógłby korzystać również z wewnętrznych zbiorów danych.
W trakcie tej demonstracji Claude został poproszony o stworzenie interaktywnego pulpitu nawigacyjnego z informacjami na temat operacji pajęcza sieć, a następnie o przełożenie go na typy obiektów, które można analizować w Foundry, czyli jednym z gotowych produktów Palantir.
Poproszono również Kloda o napisanie szczegółowej analizy ostatnich wydarzeń w przygranicznych prowincjach Rosji, a także dwustusłownego streszczenia wojskowych i politycznych skutków operacji.
Z takich demonstracji wynika, że owszem, oprogramowanie firmy Palantir może dawać dodatkowe możliwości, ale tak naprawdę do tych głównych,
Nie potrzebujemy takiego dedykowanego oprogramowania.
Można po prostu wykorzystać ogólnodostępne wersje korporacyjne narzędzi AI.
Pokazuje to też, jak głęboko oprogramowanie firmy Palantir było zintegrowane z Clodem od firmy Antropic,
I to stawia w ciekawym świetle niedawne informacje o rezygnacji ze współpracy z firmą Antropic przez administrację rządową USA oraz wciągnięciu tak naprawdę firmy Antropic na listę firm zbanowanych, jeżeli chodzi o pracę dla administracji.
Pokazuje to też, jak takie rozwiązania mogą przyspieszyć podejmowanie decyzji, tworzenie raportów, ale też z drugiej strony
Jakie jest ryzyko przy czymś takim?
Bo jeżeli mamy takie odhumanizowane podejmowanie decyzji, gdzie decyzja bardziej opiera się na tym, co powie AI, a nie na tym, co myśli człowiek, to sam proces podejmowania decyzji jest zupełnie inny niż u ludzi.
Ludzie poza tylko danymi biorą pod uwagę też swoje uczucia, przeczucia, doświadczenia, a AI nie.
AI po prostu sucho analizuje dane.
Człowiek, jeżeli będzie miał podjąć decyzję o zbombardowaniu miasta, obozu, o wysłaniu żołnierzy, weźmie pod uwagę możliwe straty i po swojej stronie, i po stronie przeciwnika.
Dla AI to się nie liczy.
Dla AI liczy się po prostu rozwiązanie problemu.
Więc moim zdaniem tu jest bardzo duże ryzyko.
A teraz temat z Polski, czyli strategia dla Śląska firmy Tauron.
Grupa Tauron zapowiedziała ambitny plan inwestycyjny dla województwa śląskiego, którego wartość przekroczy 25 mld zł w ciągu najbliższych 10 lat.
Głównym założeniem tego planu jest transformacja energetyczna, która zakłada stopniowe odchodzenie od węgla na rzecz rozwoju odnawialnych źródeł energii oraz budowę nowoczesnej, inteligentnej sieci dystrybucyjnej.
Wszystko to ma się odbywać przy zachowaniu bezpieczeństwa energetycznego kraju.
Inwestycje te mają kluczowe znaczenie dla stabilności gospodarczej regionu.
Tauron jest jednym z największych pracodawców na Górnym Śląsku, zatrudniając tam prawie 10 tysięcy osób.
W zeszłym roku sama kwota podatku od nieruchomości wpłacona przez grupę do budżetów samorządów województwa śląskiego wyniosła ponad 300 mln zł.
Strategia grupy Tauron zakłada, że w miejscach, gdzie obecnie działają konwencjonalne elektrownie powstaną nowoczesne huby technologiczne.
W elektrowni w Jaworzno planowana jest budowa gazowych jednostek szczytowych o mocy około 600 MW, a także bateryjnych magazynów energii o łącznej mocy 450 MW oraz instalacji do produkcji wodoru o mocy 20 MW.
Podobne inwestycje są przewidziane w planie dla lokalizacji takich jak Łagisza, Siersza w Małopolsce czy Łaziska.
Grupa planuje również rozwój magazynów energii, które zostaną zlokalizowane m.in. w Kuźni Raciborskiej, Laryszowie, Bytomu, Baranowicach czy Łagiszy.
W ramach transformacji Tauron zamierza również zmodernizować infrastrukturę przemysłową i ciepłowniczą.
Planowana jest rozbudowa inteligentnej sieci energetycznej, co ułatwi przyłączanie nowych źródeł odnawialnych.
W obszarze ciepłownictwa grupa ma zainwestować 4 mld zł w niskoemisyjne źródła takie jak kotły gazowe, kotły elektrodowe oraz akumulatory ciepła.
Nowe instalacje o łącznej mocy 200 MW termicznych powstaną w Jaworznie, Katowicach, Łagiszy oraz Bielsku Białej, gdzie planowana jest inwestycja o mocy 30 MW termicznych.
Zgodnie z tą strategią Tauron planuje zwiększenie mocy zainstalowanej w odnawialnych źródłach energii i magazynach do poziomu 3,4 GW w 2030 roku oraz ponad 6 GW w 2035 roku.
Udział sprzedaży energii elektrycznej ze źródeł zeroemisyjnych ma wynosić 50% w 2035 roku.
Grupa zakłada całkowite odejście od węgla w produkcji ciepła do 2030 roku oraz osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2040 roku.
Plan inwestycyjny Tauron oznacza nie tylko rozwój infrastruktury.
W planie tym zawarto m.in. pieniądze na wsparcie dla lokalnych społeczności.
Chodzi np. o wsparcie dla sportu, kultury czy lokalnych instytucji, np. takich jak Park Śląski czy Dom Aniołów Stróżów.
Według Grzegorza Lota, prezesa zarządu Tauron Polska Energia, strategia to dowodzi, że zielona transformacja czy wzrost wartości spółki nie oznacza strat dla lokalnych społeczności, ale może też oznaczać zyski dla nich.
No i nie powiem, fajnie by było, gdyby im się to udało.
Bo nie ma się co oszukiwać.
Czarne polskie złoto najlepsze swoje czasy ma już dawno za sobą.
I każdy dzień, w którym opóźniona jest transformacja na źródła zeroemisyjne, czy choćby bardziej ekologiczne niż węgiel,
To dzień stracony, bo czasu się nie cofnie, a kiedy wszyscy rozwijają się w tym kierunku, kiedy wszyscy ruszają się do przodu, to stanie w miejscu tak naprawdę oznacza cofanie się w stosunku do innych.
A teraz czas na kontrowersyjny temat, który wywołał ostatnio sporo zamieszania w świecie laptopów.
Chodzi mianowicie o praktyki firmy Chuwi, która została oskarżona o wprowadzenie klientów w błąd, jeśli chodzi o specyfikację procesorów w swoich urządzeniach.
To nie jest kwestia pojedynczego błędu czy pomyłki, ale powtarzającego się schematu, który budzi poważne wątpliwości co do uczciwości producenta.
Jeżeli nie znacie tej firmy, Chuwi jest to chiński producent elektroniki.
Robi m.in. laptopy, telefony, tablety.
W przystępnych cenach, z jakością odpowiadającą cenie, ale do tej pory, przynajmniej z tego co było wiadomo, dostawało się to za co się płaciło.
Cała afera zaczęła się od modelu Chuwi CoreBook X.
który miał być wyposażony w procesor AMD Ryzen 5 model 7430U.
Jednak, jak donosi serwis NotebookCheck, w rzeczywistości urządzenie było wyposażone w starszy i słabszy układ, w Ryzen 5 5500U.
To nie byłby jakiś duży problem, gdyby nie fakt, że różnica między tymi procesorami jest naprawdę znacząca.
Procesor serii 7430U to układ serii Zen 3+, który oferuje lepszą wydajność, lepszą efektywność energetyczną oraz nowocześniejsze technologie, takie jak lepsze zarządzanie pamięcią podręczną, czy też wsparcie dla nowszych instrukcji procesora.
Z kolei seria 5500U to jest starsza architektura Zen 2, która pod względem czy to wydajności, czy optymalizacji energetycznej pozostaje daleko w tyle za nowszymi rozwiązaniami.
Dla użytkownika końcowego oznacza to mniejszą wydajność, gorszą optymalizację energetyczną, a więc krótszy czas pracy na baterii, ale też ogólnie słabsze doświadczenie z urządzenia, co jest tutaj dość kluczowe, jest sprzedawane jako coś znacznie lepszego, znacznie coś mocniejszego.
Ale to nie koniec tej historii.
Okazuje się, że problem dotyczy również innego modelu.
Chuwi CoreBook Plus.
Tutaj sytuacja wygląda bardzo podobnie.
Zamiast obiecanego procesora Ryzen 5 7430U, klient otrzymywał starszy i słabszy procesor.
Więc widać, że to nie jest pojedynczy przypadek.
jakiś błąd na linii produkcyjnej, czy cokolwiek.
Tylko jest to taki powtarzający się schemat.
A to budzi pytanie o intencję producenta.
Bo tutaj jest pytanie, czy jest to świadome działanie, które ma na celu obniżyć koszty.
Trudno jest jednoznacznie odpowiedzieć, bo nikt tego nie udowodnił, ale
Ale nie da się ukryć, że takie sytuacje nie budują zaufania do tej marki.
Można by oczywiście powiedzieć, że procesor to tylko jedna ze składowych komputera.
że różnica między tymi modelami nie jest taka dużna, więc pytanie, czy to jest rzeczywiście ważne.
Ale trzeba pamiętać, że dla wielu użytkowników procesor to jest serce komputera, a wydajność może mieć kluczowe znaczenie dla codziennej pracy, nauki czy rozrywki.
Jeżeli ktoś kupuje laptopa z myślą o konkretnej specyfikacji, a dostaje zupełnie coś innego,
to jest to tak naprawdę oszustwo.
Bo tu nie chodzi tylko o rozczarowanie, że mamy coś innego.
Chodzi o to, że zapłaciliśmy za coś innego, a dostajemy co innego.
Dodatkowo dochodzą też tak naprawdę pewne realne konsekwencje.
Mamy możliwą wolniejszą pracę, gorszą wydajność, w jakichś skrajnych przypadkach możliwość, albo raczej brak możliwości uruchomienia niektórych aplikacji.
No bo wyobraźmy sobie sytuację, w której student kupuje laptopa do obróbki wideo, a okazuje się, że komputer nie jest w stanie sprawnie renderować filmów.
Różnice pomiędzy tym, co chcemy kupić, a tym, co kupujemy, w takim przypadku, kiedy jest to nieświadome dla klienta, to mogą być realne problemy, które wpłyną na codzienne funkcjonowanie z takim komputerem.
Co ciekawe, Chuwi nie jest pierwszą firmą, która została przyłapana na tego typu praktykach.
W przeszłości podobne przypadki zdarzały się również innym producentom, co pokazuje, że taki problem może być problemem systemowym.
Chodzi o to, że Chuwi, akurat tak jak w tym przypadku o tym mówimy, nie tylko wkładało inny procesor niż obiecywało.
Zrobiło też wszystko, żeby ten procesor identyfikował się w systemie,
jako ten obiecany procesor, a nie ten, którym rzeczywiście jest.
Notebook Check musiał rozebrać laptopa i dostać się
do samego procesora, a dokładniej do jego wnętrza, żeby sprawdzić, co tam dokładnie jest.
Dopiero w ten sposób można określić, czy dostaliśmy to, co kupiliśmy, czy nie, ponieważ czuwi w systemie zrobiło to tak, żeby wyglądał on jak ten obiecany mocniejszy.
Więc ciężko jest to tłumaczyć pomyłką, a raczej wygląda to na typową złą wolę i oszustwo.
Bo jako konsument mamy prawo oczekiwać, że produkt, który kupujemy spełnia obietnice producenta.
Jeżeli nie, no to to jest typowe wprowadzanie w błąd.
A coś takiego może naruszać prawa konsumenckie, co w różnych krajach jest różnie traktowane, ale w niektórych krajach może być nawet podstawą do pozwu sądowego, czy nawet pozwu zbiorowego przeciwko firmie.
Na razie ze strony czuwi nie ma oficjalnej informacji na temat jakichś przeprosin dla klientów, możliwości wymiany sprzętu, rekompensaty czy coś takiego.
Ale na pewno straty wizerunkowe, które już zostały poniesione nie pomogą firmie i na pewno nie poprawią jej reputacji.
Dlatego jeżeli zastanawiacie się nad kupnem sprzętu i macie ograniczony budżet i bierzecie pod uwagę takie bardziej egzotyczne firmy, to zastanówcie się dobrze dwa, trzy razy i sprawdźcie w internecie,
co wiadomo o takich firmach, bo jak widać na przykładzie Chuwi, można się troszeczkę zdziwić i mimo płacenia za lepszy sprzęt, dostać gorszy sprzęt.
Co w efekcie może wyjść na to, jakbyście kupili ten sam sprzęt, ale od renomowanego producenta, wiedząc co macie, mając lepszy serwis gwarancyjny, lepszą jakość wykonania, wykończenia, więc
Pytanie brzmi, czy warto oszczędzać na niektórych rzeczach aż tak bardzo i iść w kierunku takich producentów, zwłaszcza jeżeli są do producenci, którym nie można zaufać i którym zdarzyło się już nie być uczciwymi wobec swoich klientów.
I to by było tyle na dzisiaj.
Dziękuję za wysłuchanie tego odcinka.
Mam nadzieję, że podobało się.
Jak zwykle linki do źródeł, do wszystkich wiadomości znajdziecie w opisie odcinka.
Chciałem też podziękować osobom, które postawiły mi wirtualną kawę, a także tym, którzy...
wysłali mi wiadomości na Telegramie i z tego powodu też od dziś w opisie odcinka będzie też kontakt do mnie na Signalu i Telegramie.
A w następnym odcinku, już Wam powiem, że będziemy się zagłębiać w coś, co jeszcze niedawno brzmiało jak science fiction,
A teraz jest po prostu częścią naszej rzeczywistości, czyli będzie mowa o agentach AI.
Ale bardziej od tej strony, czym właściwie są agenci AI i jak działają.
Więc dowiemy się, na ile są to autonomiczne systemy, jak dobrze potrafią podejmować samodzielne decyzje, czy potrafią się uczyć, co mogą robić.
Już teraz zapraszam do kolejnego odcinka.
I do usłyszenia.